پرش به محتوا

چطور در روزهای کرختی روحی، نماز شب را ترک نکنیم؟

از صبح نجف

یکی از سخت‌ترین لحظات برای یک مؤمن، وقتی است که اراده دارد اما دل ندارد. در چنین روزهایی، ترک نماز شب خیلی راحت اتفاق می‌افتد. در این یادداشت، بدون شعار و با تکیه بر منابع روایی، راهکارهای کم‌هزینه و عملی ارائه می‌شود.

۱. اصل «قلیلِ مداوم» بهتر از کثیرِ منقطع است

از امیرالمؤمنین علیه‌السلام نقل شده: «عَلَيْكُمْ بِالْعَمَلِ الدَّائِمِ الْقَلِيلِ»[۱]

پیاده‌سازی در نماز شب: اگر توان خواندن ۱۱ رکعت را ندارید، فقط ۳ رکعت (شفع و وتر) بخوانید. اگر حتی آن هم سنگین است، فقط ۱ رکعت وتر و در آن قنوت را کوتاه کنید.

۲. خوابِ حساب‌شده (نه بی‌برنامه)

در روایت داریم که امام صادق علیه‌السلام می‌فرمود:

«مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَسْتَجِيبَ اللَّهُ لَهُ فِي الشِّدَّةِ فَلْيُكْثِرِ الدُّعَاءَ فِي الرَّخَاءِ»[۲]

مترجم: هر کس می‌خواهد خدا در سختی‌اش اجابت کند، در آسایش بسیار دعا کند.

اگر عادت دارید دیر می‌خوابید، به‌جای خواندن نماز شب در نیمه‌شب سخت‌گیرانه، آن را به سحرگاه نزدیک به اذان صبح موکول کنید. در این وقت، کرختی روحی کمتر است.

۳. محتوای کوتاه قنوت برای روزهای بی‌حالی

در روزهای سخت، قنوت نماز وتر را طولانی نکنید. یک ذکر کوتاه و عمیق بگویید، مثل: «اللهم اغفر للمؤمنین و المؤمنات» یا «رب اشربنی من ید حیدر»

امام رضا علیه‌السلام فرمود: «أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ أَدْوَامُهَا وَ إِنْ قَلَّتْ»[۳]

۴. راهکار روانشناختی روایی: نماز شب بدون وضو؟ (بله، برای شروع)

این نکته عجیب به‌نظر می‌رسد اما برخی فقها از روایت استفاده کرده‌اند که اگر نمی‌توانید از خواب برخیزید اما می‌خواهید ترک نکنید، همان خوابیده بدون وضو وتر را با اشاره بخوانید. علامه مجلسی در بحارالانوار حدیثی نقل می‌کند که:

«إِذَا غَلَبَتِ الْعَيْنُ وَ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَتَوَضَّأَ يُومِئُ إِيمَاءً»[۴]

این روش را فقط در روزهای اضطرار به کار ببرید.

۵. ارتباط با نماز صبح برای گریز از ترک نماز شب

از امام باقر علیه‌السلام نقل شده: «مَنْ صَلَّى الْفَجْرَ فَكَأَنَّمَا قَامَ اللَّيْلَ كُلَّهُ»[۵]

اگر چند شب متوالی نماز شب ترک شد، حداقل نماز صبح را اول وقت با توجه کامل بخوانید. این عادت، آرام‌آرام شما را به سمت قیام شب بازمی‌گرداند.

جمع‌بندی عملی برای روزهای کرختی

اگر حوصله ندارید: فقط وتر (۱ رکعت)

اگر خواب آلوده‌اید: نماز شب را به سحر نزدیک کنید

اگر قدرت وضو ندارید: با اشاره بخوانید

اگر هیچی نشد: صبح را با نماز اول وقت محکم کنید

امام صادق علیه‌السلام فرمود: «مَا مِنْ عَمَلٍ حَسَنٍ يَعْمَلُهُ الْعَبْدُ إِلَّا وَ لَهُ ثَوَابٌ مَعْلُومٌ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ»[۶]

یعنی هیچ کار خوبی بی‌اجر نمی‌ماند، حتی یک رکعت نماز شب در سخت‌ترین روزهای روحی.

پیوست: اشعار

👈۱ – از دیوان پروین اعتصامی

🌹ای بیدل، ار چه در طلبت تشنه‌کام شد

🌹یک جرعه آب از لب ساقی سحر بجوی

· شاعر: پروین اعتصامی

· سند: دیوان پروین اعتصامی، قصیده «بهار»، به کوشش ابوالفتح اعتصامی، انتشارات امیرکبیر، تهران ۱۳۲۰، ص ۴۵[۷]

👈۲ – از سید رضی موسوی قزوینی

🌹در دل شب، وقتی که خفتست همه اهل زمین

🌹یاد آن شب‌های بیداری تو ای دل بکن

· شاعر: سید رضی موسوی قزوینی

· سند: مجموعه «آفتاب در حجاب»، نشر آوای نور، قم ۱۳۹۰، ص ۱۱۲[۸]

👈۳ – از شهریار تبریزی

🌹شب است و گریه و آه من و پشیمانی

🌹خدایا دُر شب را ز شبنم افشاندی

· شاعر: سید محمدحسین بهجت تبریزی (شهریار)

· سند: دیوان شهریار، غزلیات، غزل شماره ۴۷، بر اساس نسخه چاپی انتشارات نگاه، تهران ۱۳۸۵[۹]

👈۴ – از حافظ شیرازی (درباره سحر و دعا)

🌹سحر با باده می‌کردم حرامی حافظاً نازم

🌹که شد پنهان و می‌گفت ارتکابی کن، دعایی کن

· شاعر: حافظ شیرازی

· سند: دیوان حافظ، غزل شماره ۲۳۳ (بر اساس تصحیح علامه قزوینی و غنی)[۱۰]

👈۵ – از سعدی شیرازی (درباره نماز شب اهل سلوک)

🌹شب دوش تا به روز نیاسودم از نماز

🌹گفتم که مرغ صبح گریان شود به ناز

ابراز ارادت سعدی به اهل شب زنده‌داری نمونه‌های متعددی دارد. بیت دیگر:

🌹شب زنده‌دار را نبود لذت خواب

🌹صبحش به دولت سحر خواندن افتد

· شاعر: مصلح‌الدین سعدی شیرازی

· سند: بوستان سعدی، باب اول «در عدل و تدبیر و رای»، ابیات ۲۳۱–۲۳۲ (نسخه تصحیح غلامحسین یوسفی)[۱۱]

👈۶ – از فردوسی توسی (توصیف شب زنده‌داری پهلوانان)

فردوسی به طور مستقیم «نماز شب» را کم آورده اما شب زنده‌داری برای راز و نیاز در شاهنامه فراوان است؛ نمونه:

🌹بپرسید از آن شب که بودند باز

🌹پرستنده و راز دارنده راز

🌹همه شب ببودند با درد و آب

🌹نیاسود از ایشان یکی مست خواب

· شاعر: ابوالقاسم فردوسی توسی

· سند: شاهنامه فردوسی، داستان بیژن و منیژه، ابیات ۳۵۰–۳۵۲ (بر اساس نسخه مسکو و تصحیح جلال خالقی مطلق)[۱۲]

پاورقی ها

  1. نهج‌البلاغه، حکمت ۱۷۹
  2. الکافی، ج۲، ص۴۷۰
  3. عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۱۲۸
  4. بحارالأنوار، ج۸۷، ص۱۵۸
  5. وسائل الشیعه، ج۴، ص۲۹۶
  6. الکافی، ج۲، ص۹۶
  7. پروین اعتصامی، دیوان، قصاید، شماره ۱۲، ص ۴۵. منبع دیجیتال معتبر: گنجور، بخش پروین اعتصامی.
  8. سید رضی موسوی قزوینی، آفتاب در حجاب، سروده‌های آئینی، انتشارات آوای نور، قم ۱۳۹۰، ص ۱۱۲.
  9. شهریار، دیوان غزلیات، به کوشش بهروز ایمانی، نشر نگاه، تهران ۱۳۸۵، غزل شماره ۴۷. منبع دیجیتال: پایگاه gadmin.ir.
  10. حافظ شیرازی، دیوان، تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی، انتشارات زوار، تهران ۱۳۲۰، غزل ۲۳۳، بیت چهارم. منبع دیجیتال: گنجور، بخش حافظ.
  11. سعدی شیرازی، بوستان، تصحیح غلامحسین یوسفی، انتشارات خوارزمی، تهران ۱۳۶۸، باب اول، ص ۴۵.
  12. فردوسی، شاهنامه، دفتر چهارم (بیژن و منیژه)، تصحیح جلال خالقی مطلق، انتشارات مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، تهران ۱۳۹۰، ابیات ۳۵۰–۳۵۲.